W spotkaniu udział wezmą: Zuzanna Sala (prowadzenie), Joanna Mercik, Justyna Bargielska oraz Marcin Wilkowski. Punktem wyjścia rozmowy będzie napięcie między tradycyjnym doświadczeniem pisania i czytania a rozwijającymi się narzędziami sztucznej inteligencji, które coraz śmielej używane są w obszarze twórczości literackiej.

Porozmawiamy o możliwościach, jakie otwierają modele językowe: czy mogą wspierać proces twórczy, inspirować, zwiększać dostęp do literatury i zmieniać sposoby pracy pisarzy. Z drugiej strony zastanowimy się nad granicami ich użycia, gdzie należy je wyznaczać, jak rozumieć autorstwo w epoce współtworzenia z algorytmem oraz czy wykorzystanie AI w sztuce wymaga nowych zasad etycznych. W rozmowie wybrzmią różne doświadczenia i stanowiska uczestników: od praktyki literackiej, przez refleksję krytyczną, po perspektywę nowych technologii.

Ważnym wątkiem spotkania będzie również stosunek odbiorców do AI: jak narzędzia do streszczania, wyboru, a nawet generowania tekstów wpływają na nasze nawyki czytelnicze. Czy grozi nam utrata umiejętności głębokiego czytania, czy przeciwnie, poszerzenie dostępu do trudnych treści? Zastanowimy się także nad zjawiskiem „zalewu tekstów” i rosnącej trudności w odróżnianiu tego, co wartościowe, od tego, co jedynie poprawne.

Dyskusja dotknie również języka krytyki literackiej i współczesnych sporów: dlaczego określenie „to brzmi jak wygenerowane przez AI” staje się dziś zarzutem? Czy literatura powinna bronić się przed algorytmizacją, czy raczej na nowo określić swoje cele w świecie zdominowanym przez modele językowe? Spotkanie będzie okazją do namysłu nad przyszłością czytania i samego języka, a także nad tym, czy rękopis i algorytm będą ze sobą konkurować, czy także współistnieć.