Wystawa „Hekate”, poświęcona postaciom kobiecym, symbolice mroku i światła, granicom między tym, co racjonalne i irracjonalne, stanowi inspirujące tło dla koncertu, który splata tradycję romantyczną z ekspresją muzyki XX i XXI wieku.

Program otwiera cykl „Cztery fragmenty z Pana Tadeusza” Jakuba Wiktora Kowalewskiego – współczesna, nastrojowa interpretacja obrazów z epopei Adama Mickiewicza: od pełnych niepokoju „Chmur”, przez sielskie „Grzybobranie”, ciepłe światło „Nad Soplicowem słońce”, aż po dostojne, pełne rytuału „Poloneza czas zacząć”. Kowalewski przywraca romantycznej wizji nową intensywność, łącząc dźwięk ze wspomnieniem literackiego pejzażu i polskiej tożsamości.

Z tego świata symbolicznego porządku przechodzimy ku mrocznym, ekspresjonistycznym tonom. „Dance of Death” Marcela Chyrzyńskiego to utwór pełen nerwowego pulsu, ironii i groteski – taniec na granicy życia i śmierci, który odwołuje się do średniowiecznego motywu danse macabre, a w kontekście wystawy staje się muzycznym wyobrażeniem postaci Hekate – patronki przejść i tajemnicy.

Sonatina (część II) Antoniego Szałowskiego przynosi chwilę oddechu – neoklasyczna forma, lekkość i klarowność fraz odzwierciedlają świat wewnętrznej równowagi, lecz także tęsknoty za ładem, jaki romantyzm próbował przywrócić w chaosie nowoczesności.

Wieczór zamyka wybór pieśni Stanisława Niewiadomskiego, m.in. „Jaśkowa dola” – subtelna liryka, zakorzeniona w folklorze i emocjonalności końca XIX wieku. Pieśni te, pełne melancholii i ludowego ciepła, tworzą kontrapunkt dla wcześniejszych napięć, pozostawiając słuchacza w zawieszeniu między pamięcią a snem.

Koncert jest muzyczną wędrówką przez światło i cień – jak Hekate, bogini rozdroży, prowadzi nas przez zmienne stany ducha, tak muzyka tego wieczoru odkrywa ukryte warstwy romantyzmu, współczesności i niepokojącego piękna.