Kino Popiół i Diament
Krzysztof Kieślowski – urodzinowe wspomnienie
- godzina 18.00
- cykl projekcji filmów fabularnych
w kinie Popiół i Diament
- wstęp bezpłatny, liczba miejsc ograniczona, wejściówki do odebrania w kasach muzeum
- jedna osoba może odebrać jedną wejściówkę
Repertuar
Blizna [1976]
-
23 czerwca (worek), godzina 18.00
Blizna [1976], pełnometrażowy debiut Kieślowskiego, zapowiada już kolejne filmy, w których reżyser pokłada nadzieję w głównym bohaterze, by ostatecznie zostawić go z niczym. Jest to próba syntezy społecznej opierającej się na postaci budowniczego socjalistycznego raju nad Wisłą i potęgi przemysłowej kosztem lokalnej społeczności. Nieprzypadkowo reżyser dokleja głównemu bohaterowi ulepionemu z śląskich mitów (znakomity Franciszek Pieczka) asystenta i sekretarkę (Jerzy Stuhr i Agnieszka Holland), których „znaczenie” dla panującego systemu, jak i filmu, było nie do przecenienia. W realizacji dążeń bohatera przeszkadzają wymienieni karierowicze u boku, czy nawet rodzina, a Kieślowski pozbawia nas złudzeń co do realizacji niemożliwego, czyli wspomnianego dobrobytu.
Pzypadek [1981]
-
24 czerwca (środa), godzina 18.00
Przypadek [1981] to nie tylko film, który podzielił los Kobiety samotnej Agnieszki Holland czy Matki Królów Janusza Zaorskiego, bo przez kilka lat „odpoczywał” na półce, by w końcu trafić do kin w epoce względnej wolności osobistej, a ostatecznie ponieść porażkę frekwencyjną w porównaniu do produkcji komercyjnych. Filmy te łączy także Bogusław Linda grający u Kieślowskiego studenta medycyny w trzech wariantach. Zabieg narracyjny składający się z owych trzech zaproponowanych przez reżysera wariantów nie prowadzi widza do odpowiedzi, który Linda zwycięży, lub który jest prawdziwszy. Zamiast tego mamy do czynienia z dość ponurą kontestacją ludzkiego przeznaczenia, które nie zawsze zależy od nas i może być elementem, czy też wynikiem, gry losowej. Pytanie, czy ciążące nad bohaterem fatum nie brzmi trochę jak wymówka?
Personel [1975]
-
25 czerwca (czwartek), godzina 18.00
Personel [1975] często porównuje się z debiutem fabularnym Agnieszki Holland pt. Aktorzy prowincjonalni [1978], ale obraz Kieślowskiego jest inspirowany osobistym doświadczeniem reżysera, dzięki czemu zachowuje walor telewizyjnej dokumentacji jego wczesnych prac, natomiast film Holland to egzystencjalny manifest o jakości polskiego społeczeństwa. Kieślowski stworzył Personel z ujęć towarzyszących, nierzadko z udziałem amatorów, budując przy tym przestrzeń dla aktorskiej improwizacji. Doskonale odnaleźli się w niej zawodowcy, czyli Juliusz Machulski, ówczesny student reżyserii, oraz Tomasz Zygadło, dokumentalista tuż przed debiutem reżyserskim [Rebus, 1977]. Dla rozładowania emocji można w opisie posłużyć się cytatem z komedii Barei: „Nie będzie kabaretu, będzie chór”.
Spokój [1976]
-
30 czerwca (wtorek), godzina 18.00
Spokój [1976] opowiada historię powrotu człowieka do społeczeństwa w socjalistycznym kostiumie lat siedemdziesiątych. Jak to zwykle u Kieślowskiego bywa, bez względu na czasy, w których żyjemy, natura ludzka jest konsekwentna i z całą stanowczością odrzuca jednostki nieprzystosowane lub takie, które po prostu nie pasują do ogółu. Postawa bohatera (w znakomitej roli ponownie Jerzy Stuhr) wyrażona w prostym pragnieniu szczęścia, urasta do rangi mitu o robotniku odartym z ludzkiej godności, bo to tak naprawdę film jest o tym, jak reżyser rozumiał wrzuconego w świat człowieka próbującego zachować godność właśnie, mimo upadków i presji życia codziennego.
